کاوش نیوز- زهرا بهرامی؛ امروزه موضوع کیفیت زندگی شهری یکی از مهم‌ترین مباحثی است که مدیریت شهری باید برای ارتقاء آن برنامه‌ریزی‌های گسترده‌ای را انجام ‌دهد و می‌بایست با تصمیم‌های درست شرایط خوبی را برای زندگی شهروندان ایجاد کنند.

به واقع پیاده و پیاده‌روها به عنوان دو عنصر پویایی و پایایی در فضای شهر، جزء لاینفک زندگی شهری به شمار می‌آیند و به عنوان یک فعالیت مفرح ولذت بخش، سهم قالب توجهی از اوقات شهروندان درشهرهای مختلف را در برمی‌گیرد. توجه بیش از حد به نیازهای حرکت سواره و غفلت از حفظ و ساماندهی فضای پیاده و پیاده‌رو از عمده نقایص شهرسازی به شمار می‌آید که سبب کاهش کیفیت محیط شهری وافول ارزش‌های اجتماعی، فرهنگی و بصری در فضاهای شهری می شود.

یکی از شهروندان گرگانی با اشاره به اینکه مدیریت شهری گلستان نسبت به وضعیت مناسب سازی معابر منفعل عمل می‌کنند، به کاوش گفت: هم‌اکنون وضعیت پیاده روها و معابر شهری در شهرهای مختلف استان و به ویژه گرگان مناسب نبوده و غفلت مسئولان مشهود است.

احمدرضا احمدی افزود: هم‌اکنون شهر بدون مانعی نه تنها رویای معلولان است بلکه با غفلت مدیریت شهری، با وجود سد معبر ناشی از استفاده پیاده روها توسط کسبه و مغازه داران، ایجاد پیاده روهای ناهمسطح و متناسب با سلیقه فردی شهروندان و... آلودگی بصری در شهرهای استان ایجاد رده است.

وی ادامه داد: با وجود انتقاد، مدیریت شهری از مناسب سازی معابر و پیاده روها به شدت غفلت کرده است؛ شاید بتوان گفت کمبود اعتبار و هزینه گزاف و سنگین اجرا، مانع اصلی برای مدیریت شهری شهرهای کوچک استان است که از درآمدهای پایدار کافی برخوردار نیستند.

*شهر ایمن رویا نیست

در ادامه کارشناس مناسب سازی محیط و مبلمان شهری در گفتگو با کاوش اظهار کرد: در دنیای امروز این مسئله که شهر برای انسان‌ها ساخته می‌شوند و انسان محور توسعه است به عنوان یک اصل پذیرفته شده در آمده است. در چنین شرایطی ایجاد شهر ایمن و بدون مانع دیگر نمی‌تواند رویا باشد.

رضا شاه حسینی افزود: به واقع شهر بدون مانع در دنیای امروز به هدفی مشترک برای بهره‌مندی از امکانات برای همه شهروندان تلقی می‌شود و تلاش دارد تا شهر را به محیطی امن و به دور از هر گونه دغدغه، نگرانی و مانعی برای استفاده تمام اقشار جامعه از محیط های شهری، معابر، اماکن عمومی و محیط های آموزشی و... تبدیل کند.

وی اضافه کرد: در شهر همه شهروندان اعم از معلولان، نابینایان، سالمندان و خانم‌های باردار باید بتوانند بدون هیچ مانعی از امکانات حوزه حمل و نقل شهری و یا خدمات اجتماعی یکسان در شهر بهره‌ ببرند.

وی تاکید کرد: برخورداری از امکانات برابر با هر سطح توانایی جسمی، یکی از حقوق مسلم تک تک شهروندان است و مناسب سازی معبر نخستین گام برای رسیدن به شهر بدون مانع برای اقشار مختلف جامعه است و گامی که به نظر می‌رسد بیش از هر پیز نیازمند فرهنگسازی در جامعه و به وبیژه مدیران و مسئولان است.

این کارشناس مناسب سازی متذکر شد: فلسفه وجودی مناسب سازی، رعایت استقلال فردی است تا با حفظ کرامت انسانی در معلولان، سالمندان و ... بتوانند به طور مستقل نیازهای عمومی خود را رفع کنند، نکته ای که لابه لای اقدامات گم شده است.

*هزینه گزاف مناسب‌سازی روی دوش مدیریت شهری

به گفته وی باید این نکته مهم را هم در نظر داشت که اصلاح پیاده روها هزینه‌های مضاعفی را به مدیریت شهری تحمیل می‌كند و بنابراین در اجرای پیاده روها اشكالاتی مثل مرغوبیت در جنس و رنگ كف پوش، عدم رعایت اصول مناسب‌سازی برای معلولان، شیب نامناسب طولی و عرضی، ایجاد بستر پله ای و منظر ناموزون در مسیر پیاده رو قابل مشاهده است.

وی با بیان اینکه صحبت از کارهای انجام نشده، استانداردهای نادیده گرفته شده و عقب افتادگی ها خیلی تکراری است، گفت: موفقیت در این حوزه نیازمند فرهنگ‌سازی، تامین منابع و اعتبارات و همچنین حضور سازمان های مردم نهاد در کنار بهزیستی، فرمانداران و شهرداران است در شرایطی که به نظر می‌رسد ان جی اُ ها رغبت و شهرداری‌ها اعتقادی به این کار ندارند و فرمانداری‌ها هم اعلام می‌کنند اعتبارات کافی در این حوزه نداریم در شرایطی که اگر واقع بینانه به مسئله نگاه کنیم نیازمند یک وفاق و همدلی برای سامان بخشیدن به این مهم هستیم.