کاوش نیوز-دکتر سیدمهدی رفیعی‌راد، گزارش روزنامه فرانسوی "لوفیگارو" درباره افزایش کارزارهای هماهنگ‌شده علیه افکار عمومی ایران، بار دیگر نشان داد که تقابل با جمهوری اسلامی ایران وارد مرحله‌ای عمیق‌تر از جنگ ترکیبی شده است؛ مرحله‌ای که در آن «میدان اصلی»، نه صرفاً خیابان، بلکه ذهن و ادراک جامعه است.

ارقام اعلام‌شده-صدها میلیون توییت و میلیاردها لایک توسط شبکه‌های محدود اما سازمان‌یافته- به‌روشنی از عملیات صنعتیِ دستکاری افکار عمومی حکایت دارد، نه کنش‌های خودجوش اجتماعی.

۱) هدف دشمن چیست؟

هدف، تغییر نظام سیاسی از مسیر فرسایش ادراکی است؛ راهبردی که به‌جای رویارویی مستقیم، بر سه ستون استوار است:

- حفظ ناآرامی خارج از میدان: حتی زمانی که ریتم تقابل میدانی کاهش می‌یابد، ناآرامی باید در ذهن جامعه زنده بماند.

- تداوم آشوب در فضای مجازی: با شبکه‌های جعلی، ترند‌سازی مصنوعی و تولید انبوه محتوا (به‌ویژه با ابزارهای هوش مصنوعی).

- بدیل‌سازی سیاسی: برجسته‌سازی چهره و هشتگ به‌عنوان «گزینه جایگزین»، برای پاسخ به پرسش «بعد از این نظام چه می‌شود؟». این الگو، دقیقاً با گفتمان «تغییر رژیم» هم‌راستاست و از اعتراض‌سواری تا شخصیت‌سازی و القای اجماع ساختگی را در بر می‌گیرد.

۲) نشانه‌های عملیات ضدامنیتی

- شبکه‌های حساب‌های غیرواقعی با رفتار هماهنگ و حجم غیرعادی انتشار/تعامل.

- استفاده نظام‌مند از هوش مصنوعی برای شتاب، تکرار و دشوارسازی تشخیص حقیقت.

- هشتگ‌سازی هدفمند (مانند KingRezaPahlavi) به‌مثابه ابزار عملیات، نه صرفاً بیان.

- هدایت برون‌مرزی کارزارها که مؤلفه مداخله خارجی را تثبیت می‌کند. این مؤلفه‌ها نشان می‌دهد با یک پروژه سازمان‌یافته جنگ شناختی مواجه‌ایم.

۳) مسئله داخلی کجاست؟

با وجود تأکیدات مکرر رهبر معظم انقلاب درباره حکمرانی فضای مجازی، هنوز با کاستی‌های جدی روبه‌رو هستیم:

- نقص در برآورد اطلاعاتی دقیق از مقیاس، ابزار و بازیگران عملیات.

- تدبیر نامتناسب در مواجهه: واکنش‌های مقطعی به‌جای راهبرد یکپارچه.

- شکاف نهادی میان سیاست‌گذاری، اجرا و روایت‌سازی؛ که فرصت ابتکار را به دشمن می‌دهد.

۴) نسخه برون‌رفت (پیشنهادهای عملی)

۱. حکمرانی یکپارچه فضای مجازی: تعیین فرماندهی واحد، شاخص‌های هشدار زودهنگام و شیوه نامه‌های پاسخ.

۲. ارتقای توان کشف شبکه‌های جعلی: سرمایه‌گذاری در تحلیل داده، کشف رفتارهای غیرعادی و همکاری هدفمند با پلتفرم‌ها.

۳. راهبرد روایت پیش‌دستانه: به‌جای واکنش، تولید روایت معتبر، به‌موقع و مستند برای خنثی‌سازی عملیات.

۴. تنظیم‌گری هوش مصنوعی در حوزه رسانه: چارچوب‌های فنی–حقوقی برای شناسایی و مهار محتوای دستکاری‌شده.

۵. پیوند امنیت و اعتماد اجتماعی: پاسخ‌گویی شفاف، اصلاح رویه‌های خطاپذیر و کاهش زمینه‌های سوء‌استفاده از مطالبات واقعی. ۶. آموزش سواد رسانه‌ای هدفمند: تمرکز بر تشخیص عملیات حجمی، ترندهای جعلی و الگوهای اقناعی. جمع‌بندی آنچه امروز جریان دارد، جنگی بی‌صدا اما پرحجم برای تغییر نظام از مسیر ذهن‌هاست. بی‌توجهی به حکمرانی فضای مجازی و ضعف در برآورد و تدبیر، هزینه‌های امنیتی را افزایش می‌دهد. عبور از این وضعیت، مستلزم تصمیم راهبردی، اقدام هماهنگ و روایت‌سازی هوشمند است؛وگرنه ناآرامی بدون میدان—در ادراک جامعه تداوم خواهد یافت.